ต้นทุนนำเข้า
เห็นภาพให้ครบ

01 / มองตลอดการเดินทาง

ราคาสินค้าเป็นเพียงส่วนหนึ่งของงบ

ก่อนเปรียบเทียบผู้ขาย ให้ถามว่าต้องมีค่าใช้จ่ายอะไรเพื่อส่งถึงจุดหมาย ราคาสินค้าต่ำกว่าอาจมาพร้อมค่าขนส่งหรือจัดการเพิ่ม เปรียบเทียบใบเสนอราคาบนขอบเขต สกุลเงิน และเงื่อนไขส่งมอบเดียวกัน

แยกประมาณการภาษีจากใบเสนอราคาโลจิสติกส์ เพื่อให้เห็นว่าการเปลี่ยนยอดเกิดจากภาษีหรือจากแผนบริการขนส่ง

02 / ฐานคำนวณภาษี

ราคาศุลกากรไม่ใช่ยอดภาษีที่ต้องจ่าย

ราคาศุลกากรคือมูลค่าที่ใช้ประเมินอากรและภาษี ระบบของไทยโดยทั่วไปเริ่มจากราคาซื้อขาย ภายใต้เงื่อนไขและการปรับราคาที่เกี่ยวข้อง หากใช้วิธีนี้ไม่ได้ จะมีวิธีประเมินอื่น กรมศุลกากร: การประเมินราคา ↓

ตัวอย่างนำเข้าทั่วไปใช้ต้นทุนสินค้า ประกันภัย และค่าขนส่งถึงจุดนำเข้าเป็นฐาน CIF ฐานนี้ไม่ใช่ใบแจ้งหนี้อีกใบที่ต้องจ่ายเพิ่มจากสินค้าและค่าขนส่ง

แจ้งกรณีพิเศษ เช่น ของให้เปล่า การซื้อขายระหว่างบุคคลที่เกี่ยวข้องกัน หรือการชำระนอกใบกำกับสินค้า ยอดใบกำกับเป็นศูนย์ไม่ได้ยืนยันว่าราคาศุลกากรเป็นศูนย์

03 / นับแต่ละค่าใช้จ่ายครั้งเดียว

ตรวจว่าราคารวมอะไรแล้ว

ส่งเงื่อนไขส่งมอบและสถานที่ที่ระบุพร้อมใบกำกับสินค้า แล้วตรวจรายละเอียดค่าใช้จ่ายจริง ชื่อเงื่อนไขช่วยให้เข้าใจบริบท แต่ยังต้องทราบว่ายอดที่กรอกรวมรายการใด

ถ้ารวมค่าขนส่งหรือประกันภัยแล้ว

ระบุว่ารวมแล้ว อย่าบวกยอดเดิมเป็นค่าใช้จ่ายแยกอีก เก็บใบกำกับหรือใบเสนอราคาที่อธิบายรายการรวมไว้

ถ้าเสนอราคาแยก

แจ้งจำนวนเงิน สกุลเงิน และช่วงการขนส่งที่ครอบคลุม ราคาส่งถึงประตูอาจรวมหลายบริการ หากแยกไม่ได้ให้ขอคำชี้แจง

ถ้ายังไม่ทราบจำนวน

ระบุว่ายังขาดหรือเป็นยอดชั่วคราว อย่ากรอกศูนย์เพียงเพื่อให้ครบแบบฟอร์ม สมมติฐานควรแสดงไว้เพื่อแก้ไขภายหลังได้

04 / แปลงเงินให้ชัด

อัตราศุลกากรอาจต่างจากอัตราธนาคาร

สำแดงราคาศุลกากรเป็นเงินบาท กรมศุลกากรเผยแพร่อัตราแลกเปลี่ยนแยกนำเข้าและส่งออก ใช้อัตรานำเข้าที่เกี่ยวข้องกับวันยื่นใบขน ดังนั้นประมาณการที่ทำล่วงหน้าอาจเปลี่ยนได้ แนวทางอัตราแลกเปลี่ยนศุลกากร ↓

เก็บสกุลเงินต้นฉบับของใบกำกับสินค้าไว้ สำหรับงบเงินสด ให้พิจารณาอัตราและค่าธรรมเนียมที่ธนาคารเรียกเก็บเมื่อจ่ายผู้ขายด้วย การแปลงเพื่อชำระเงินจริงกับการแปลงเพื่อศุลกากรมีวัตถุประสงค์ต่างกัน

ตรวจหน่วยของอัตราด้วย บางสกุลแสดงต่อ 100 หน่วย ไม่ใช่ทุกตัวเลขจะเป็นมูลค่าต่อหนึ่งหน่วยเงิน

05 / ไล่ดูตัวเลข

ตัวอย่างอากรและ VAT แบบง่าย

สมมติสินค้า THB 90,000 ค่าขนส่งถึงจุดนำเข้า THB 9,000 และประกันภัย THB 1,000 เป็นค่าใช้จ่ายแยกกัน สมมติอากร 10% และ VAT 7% ไม่มีสรรพสามิต ภาษีอื่น สิทธิยกเว้น หรือการปรับราคาเพิ่มเติม

กรณีง่ายนี้คิด VAT จากราคาศุลกากรรวมอากร สินค้าบางชนิดมีภาษีหรือค่าใช้จ่ายอื่นที่กระทบฐาน VAT ด้วย จึงใช้สูตรง่ายนี้ไม่ได้ทุกกรณี แหล่งอ้างอิงการคำนวณ ↓

ไม่บวกราคาศุลกากร THB 100,000 ซ้ำอีกครั้ง เพราะยอดนั้นแทนสินค้า ขนส่ง และประกันภัยในตัวอย่างแล้ว

06 / ประเมินได้ตรงขึ้น

เตรียมตัวเลขพร้อมบริบท

1. อธิบายสินค้าแต่ละรายการ ระบุวัสดุ หน้าที่ รุ่น และประเทศผลิตเมื่อทราบ
2. อธิบายราคา สกุลเงิน จำนวน หน่วย และเป็นราคาต่อหน่วยหรือยอดรวมสินค้า
3. ระบุค่าใช้จ่ายที่รวมแล้ว ส่งเงื่อนไขส่งมอบและค่าขนส่ง ประกันภัย หรือยอดอื่นที่แยกจ่าย
4. แนบหลักฐาน ใบกำกับสินค้า รายการบรรจุ ใบอนุญาตหรือเอกสารถิ่นกำเนิดที่มี
5. กำหนดขอบเขตส่งมอบ เส้นทาง วันที่คาดไว้ และจุดส่งปลายทางสำหรับเสนอราคาโลจิสติกส์

เครื่องมือประเมินอากรเป็นตัวช่วยวางแผน อ่านสมมติฐานและประเด็นที่ยังไม่ครบควบคู่ผลลัพธ์ ใบขนจริงและค่าบริการโลจิสติกส์ต้องยืนยันแยก

07 / คำถามที่พบบ่อย

ก่อนสรุปงบประมาณ

อากรศูนย์แปลว่าไม่มี VAT หรือไม่

ไม่เสมอไป อากรกับ VAT เป็นคนละส่วน ต้องตรวจ VAT แม้ใช้อัตราอากรพิเศษ

ทำไมยอดจริงต่างจากประมาณการ

ตรวจจำนวน ราคา อัตราแลกเปลี่ยน พิกัด หลักฐานถิ่นกำเนิด และค่าใช้จ่ายขนส่งที่เปลี่ยน เริ่มจากเทียบสมมติฐานก่อน

ประมาณการภาษีคือราคาส่งถึงปลายทางหรือไม่

ไม่ ต้องรวมค่าโลจิสติกส์และบริการที่ตกลง โดยไม่บวกยอดที่รวมแล้วซ้ำ

เทียบใบเสนอราคาจากยอดรวมอย่างเดียวได้ไหม

ตรวจบริการ จุดหมาย ฐานภาษี และข้อยกเว้นให้ตรงกัน ถามว่ามีอะไรจ่ายแยกและราคามีอายุถึงเมื่อใด